روزي كه زمين ما را فرو بلعد

در اين دنيايي كه انسان و زمانه با هم در ستيز بوده وهستند

 

عجيب نيست آني را كه دوست نميداري دوستت بدارد

 

و آن كس را كه دوست ميداري از تو بيزار باشد

 

تو به من مي اند يشي ومن به ديگري وخدا

 

مي داندكه  ديگري به كه فكر ميكند

 

اين  جدال   سرنوشت  است                                          

 

 تا روزي كه زمين                          

 

 ما  را  فرو

 

 بلعد .

 

به نام خدایی که...

 

به نام خدایی که بی نیاز از من است و مرا به سوی خویش می خواند

 

حال  آنکه من محتاج اویم وهرگز صدایش نمی کنم ...

 

به نام خدایی  که نخوانده اجابتم می کند، حال آنکه او بارهامراخوانده

 

و دعوتش را بی پاسخ گذاشته ام ...

 

به نام خدایی که با من آنچنان ازسرعشق است که گویا جزمن بنده ای

 

ندارد ،حال آنکه من  با او آنچنان ازسر قهرم که گویاهزاران خداجزاو 

 

می شناسم ...

 

به نام خدایی که مرابا تمام حقارتم بزرگ میدارد حال آنکه من لجوجانه

 

چشمهایم را بر عظمتش بسته ام و چیزی نمی بینم ...

 

به نام  خدایی که در همه  وقت یار من است ،حال آنکه  من تا گره کارم

 

گشوده میشود دیگر فراموشش می کنم ...

 

چقدر خوب که اینهمه صبوری ...

 

چقدر خوب که من تو را دارم ...

 

چقدر خوب که اینهمه دوستم داری ...

 

چقدر خوب که از من ناامید نمی شوی ...

 

چقدر خوب که همیشه نگران منی ...

 

چقدر خوب که من همیشه تویی را دارم که منتظرم هست ...

 

و  چقدربد که من همیشه عادت کرده ام خوبها را بیشتر برنجانم ..

 

 

    من ندانم كه كي ام....!

 

                         من فقط مي دانم..

 

                                   كه تويي شاه بيت غزل زندگي ام.

 

امام رضا

       (( السلام علیک یا علی بن موسی الرضا))

 

      دلمو گره زدم به پنجرت امام رضا

                          

                             تا بیایی وا کنی گرهامو امام رضا

 

 

 

    دوباره قسمت شد تا به مشهد برم.دوشنبه شب عزم سفر دارم

 

                   و نایب زیاره همگی شما هستم.

 

شمع امید...

 

                                                                   

 

چهار شمع به آهستگي مي سوختند،در آن محيط آرام صداي صحبت

آنها به   گوش مي رسيد ...

 

شمع اول گفت : من صلح و آرامش هستم،هيچ کسي نمي تواند شعلهَ

 

مراروشن نگه دارد من باور دارم که به زودي مي ميرم.......

 

سپس شعلهَ صلح و آرامش ضعيف شد تا به کلي خاموش شد.

 

شمع دوم گفت:من ايمان واعتقاد هستم،ولي براي بيشتر آدم ها ديگر

 

چيز ضروري درزندگي  نيستم پس  دليلي وجودندارد که  ديگر روشن

 

 بمانم.....

 

سپس با وزش نسيم ملايمي ايمان نيز خاموش گشت...

 

شمع سوم با ناراحتي گفت:من عشق هستم ولي توانايي آن را ندارم که

 

ديگرروشن بمانم،انسان ها من رادر حاشيه زندگي خود قرار داده اند و

 

اهميت مرادرک نمي کنند،آنهاحتي فراموش کرده اند که به نزديکترين

 

کسان خود عشق بورزند..............

 

طولي نکشيد که عشق نيز خاموش شد...

 

ناگهان کودکي وارد اتاق شدو سه شمع خاموش را ديد،

 

گفت:چراشما خاموش شده ايد،همه انتظاردارندکه شماتاآخرين لحظه

 

روشن بمانيد.........

  

سپس شروع به گريه کرد...........پــــــــس...

 

شمع چهارم گفت:نگران نباش تا زماني که من وجود دارم مامي توانيم

 

بقيه شمع ها را دوباره روشن کنيم،مـن امـــيد هستم...

 

با چشماني که از اشک و شوق مي درخشيد.....کودک شمع اميد را

 

برداشت و بقيهَ شمع ها را روشن کرد ...

 

 

 

عید بعثت

 

  بعثت رسول گرامی اسلامی عید رحیل انسانی از

                                

  قید شرک  و جهالت و سر آغاز کرامتی  انسانی

 

              گرامی باد    

                                                  

ایستگاه عشق

    

قطاري كه به مقصد خدا مي رفت ، وقتي در ايستگاه دنيا  توقف  كرد و

 

پيامبررو به جهانيان  كرد و گفت : مقصد  ما خداست  كيست كه با  ما

 

سفر كند؟كيست كه  باور كند  دنيا ايستگاهي است تنها براي گذشتن ؟

 

قرن ها  گذشت اما از بيشمار  آدميان جز   اندكي  بر  آن قطار   سوار

 

نشدند از جهان تا خدا هزار  ايستگاه بود .  در  هر ايستگاه  كه   قطار

 

مي ايستاد  ، كسي  كم مي شد ،  قطار   مي گذشت  و   سبك    مي شد

 

زيرا سبكي قانون راه خداست.   قطاري  كه  به   مقصد  خدا  مي رفت،

 

به ايستگاه   بهشت رسيد .  پيامبر گفت: اينجا بهشت است . مسافران

 

بهشتي پياده شوند، اما اينجا ايستگاه  آخر نيست. مسافراني  كه پياده

 

شدند ، بهشتي شدند  . اما اندكي باز هم ماندند قطار دوباره راه افتاد و

 

 بهشت جا ماند. آنگاه خدا  رو به مسافرانش كرد  گفت:  درود بر شما 

 

راز من همين بود.آ ن كه مرا ميخواهد در ايستگاه بهشت پياده نخواهد

 

 شد.

 

 

     و  آن هنگام  كه  قطار  به  ايستگاه آخررسید                                       

     دیگرنه قطاري بود و نه مسافري ..............

 

 

دولت و قانون من

 

 

    

  دولت من عشق

                            

                        قانون من محبت          

                                     

                                               و ديگر هيچ ...

 

 

خوب باشیم

    

      

 

       زندگي  كوتاه تر از  آن   است  كه  به خصومت  بگذرد

             

                      قلبها   گراميتر از  آنند  كه   بشكنند

                

                       فردا    طلوع    خواهد   كرد

                

                          حتي  اگر  ما   نباشيم

   

                                     ***

                            امتحان نهایی دین

                    

                               دینداری نیست

                        

                                    محبت

                          

                                    است

 

 

بخشندگي گل

     

 

   بخشندگي را از گل بياموز،

 

        زيرا حتي ته كفشي كه لگدما لش مي‌كند

 

                                                   راهم خوش بو مي‌كند

 

من برای زندگانی کردن آمده ام نه زنده مانی

 

  

بال و پرم را بستند ,

 

نمی دانستند برای پرواز ,

 

ذهنم را  زنده  نگه   داشته ام .

 

مشامم را پر از بوی مرگ   کردند

 

و   چشمانم      را   سیراب   از   خون

 

نمی دانستند  من  با  روحم   نفس   می کشم

 

و  با   چشمان   دل    زیبایی ها    را  می کاوم

 

به لبانم لباس غم پوشاندندنمی دانستند که من به لبخندی

 

این لباس تنگ را پاره می کنم به دهانم قفل خاموشی زدند

 

نمی دانستند    که    قلم  و نگاهم    شاه   کلید   سخنانم   ا ست 

       

به    دست  و پایم  زنجیر زدند  نمی دانستند  رقص  روح بامهتاب

 

را د رمکتب نسیم آموخته ام  دور وبرم  را پر کردند ازدروغ ونفرت

 

نمی  دانستندکه عشق را  با  تک  رنگ آبی  به  دوستان هدیه می کنم.

 

آری...

 

ذهنم هنوز می تپد و قلبم آزاد است. پرمی کشم اوج می گیرم می خندم  و

 

                           زندگی را معنا می بخشم .

 

درست است..

 

 من برایزندگانی کردن آمده ام نه زنده مانی

 

 

سرود رفتن و برنگشتن ها

 

       

 به رود زمزمه گر گوش کن که می خواند

 

                                          سرود رفتن و رفتن

 

                                                              برنگشتن ها 

کاش میشد

 

 

مردم این شهر سالهاست که روح نسیم را از خود رانده اند سالهاست که

 

                         دیگرهیچ جوانه ای روییده نشده 

 

 کاش میشد از این مردم دور شد کاش میشد همراه باد به پرواز در آمد و

 

                        در   آسمان    نیلگون   گم    شد   

 

                                    کاش میشد ........  

 

      

 

سپاسگذار

    

آن لحظه كه می خندی شاید 

            

                         سپاس گذارترین مخلوق خداوندی

فقط عشق پاک و بی رنگ است

 

دلم   گرفته  از این  روزها،  دلم  تنگ  است

 

 میـان   ما  و  رسیدن،  هـزار  فرسنگ  است

 

     مرا    گشایش   چنـدین  دریچه  کافــی نیست

 

         هـزار  عرصه   برای    پریـــدنم   تنگ است

 

            اسیــر  خاکـم  و   پرواز ،  سرنوشتــــم  بود

 

                فـرو   پریدن   و  در  خاک  بودنم ننگ است

 

                    چگونه  سر  کنـد  اینـجا  ترانه ی  خود   را

 

                       دلی   که با  تپـش عشق  او  همـاهنگ  است

 

                           هـزار  چشـــمه ی  فریاد  در  دلـم     جوشید

 

                                 چگونه  راه بجوید که رو به رو سنگ است

 

                                    مـرا  به  زاویه ی  بـاغ  عشق  مهمان  کـن

 

                                       دراین هزاره فقط عشق پاک وبی رنگ است

 

 

دریایی

به دریا می اندیشم

 

بهانه ای برای جاری شدن پیدا می کنم

 

باید بروم

 

اما.......

 

تا دریا راهی نیست تا دریا شدن راه بسیار

 

است......................

 

عشق نه عقل

 

 

    به بال هایی  نیازمندیم . بال های  عشق و  نه بال های عقل

 

   عقل به پایین می کشدت قائم به قانون جاذبه است.عشق سوی

 

   ستارگان می بردت عرفان را در تو جاری می سازد و آنگاه

 

   می یابی آنچه را که ارزش یافتن است.

 

گل

                

 

          یکی گفت:

          از باغی که می گذرم گل ها را می چینم و می روم!!!

          بالای سر  یک  گل نمی ایستم  که هم پژمردن گلی را

          ببینم و هم اینکه  دیدن گل های دیگر را از دست  بدم.

          جایی خواندم که...

          ساده است ستایش گلی

                                   چیدنش

                                         واز یاد بردن که آبش باید داد

                                                              

                                                                                       

پرواز

پرواز را به خاطر بسپار

 

          نه برای اینکه پرنده مردنی است

          برای اینکه بدانی  تو هم پری

               داری برای  پرواز

                                          

تقدیم به تو

 

 

                       تقدیم به همه ی عاشقان

 

  http://www.yazgulu.com/Guller/146.swf  

 

یا علی

   

برو ای گدای مسکین .....

 

مرو ای گدای مسکین     در خانه ی علی زن!

که علی به  کرم  خود      زند  خانه ی  گدا را

 

سال روزتولدمولی الموحدین امیرالمومنین(ع)

به پرورش  یافتگان آن امام  همام که جرعه

نوش معرفتش هستند        مبارک با د