ماه رمضان مبارک

    

 

    سلام به مهمانان بارگاه الهی

 

    خوشا به حال آنانکه بر سر سفره حق می نشینند و از این خوان نعمت

 

    فیض ها می برند که براستی اینانند که بهشت برین را به  بها می خرند

 

    نه به بهانه...

 

    منم از دعای خیرتون بی نصیب نگذارید

                         

           

                            بخوان ما را

 

             منم پرودگارت ، خالقت از ذره اي ناچيز

 

                          صدايم كن مرا

 

  آموزگار قادر خود را ، قلم را ، علم را ، من هديه ات كردم

 

                          بخوان ما را

 

       منم معشوق زيبايت ، منم نزديك تر از تو به تو

 

                        اينك صدايم كن

 

             رها كن غير ما را ، سوي ما باز آ

 

منم پرودگار پاك بي همتا  ، منم زيبا ، كه زيبا  بنده ام را  دوست

 

مي دارم ، تو بگشا گوش دل پروردگارت با تو مي گويد ،   تورا

 

      در بي كران دنياي تنهايان رهايت من نخواهم كرد.

 

بساط روزي خود را به من بسپار،رها كن غصه ي يك لقمه نان

 

وآب فردا را ، تو راه بندگي را  طي  كن.عزيزا،  من خدايي  خوب

 

مي دانم  طلب  كن  خالق  خود را ، بجو ما را تو خواهي  يافت  كه

 

عاشق مي شوي بر ما وعاشق مي شوم بر تو كه وصل عاشقو

 

        معشوق هم آهسته مي گويم ، خدايي عالمي دارد.

 

قسم برعاشقان پاك با ايمان ،  قسم بر اسب هاي خسته در  ميدان

 

تو را  در بهترين اوقات آوردم ،  قسم بر عصر روشن تكيه كن

 

بر من  ، قسم بر روز ،  هنگامي كه  عالم را بگيرد   نور، قسم بر

 

       اختران روشن ، اما دور رهايت من نخواهم كرد.

 

                            بخوان ما را

 

كه  مي گويد  كه تو خواندن نمي داني؟  تو  بگشا   لب ،     رها كن

 

غير  ما را، آشتي كن  با خداي  خود  تو غير از ما چه مي جويي 

          

           بگو با ما چه كم داري عزيزم ، هيچ!!!                    

 

هزاران  كهكشان  و  كوه  و دريا را و  خورشيد و گياه  و   نورو

 

           

هستي  را  براي  جلوه ي  خود  آفريدم  من  ولي وقتي تو را من

 

          

 آفريدم   بر  خودم  احسنت  مي گفتم   تويي  زيبا تر  از  خورشيد 

 

           

زيبايم تويي والاترين مهمان دنيايم كه دنيا بي تو ، چيزي چون  تو

 

                     

 را كم داشت تو اي محبوب ترين مهمان دنيايم  نمي خواني چراما

 

را؟؟ مگر آيا كسي هم با خدايش قهر  مي گردد ؟  هزاران توبه ات

 

را گر  چه بشكستي  ببينم ،  من  تو را از  درگهم  راندم؟  اگر  در

 

روزگار  سختيت  خواندي  مرا  اما به روز شاديت ،  يك لحظه هم

 

       يادم نمي كردي به رويت بنده ي من ، هيچ آوردم؟؟

 

كه  مي ترساندت  از  من؟ رها  كن آن خداي دور ، آن  نامهربان

 

معبود ، آن  مخلوق  خود  را ، اين منم پرودگار مهربانت ،خالقت

 

                         اينك صدايم كن مرا

      

 

با زبان بسته ات كاري ندارم ليك  غوغاي دل بشكسته ات  را من                        

 

                شنيدم آيا عزيزم ، حاجتي داري؟          

 

                            بخوان ما را

 

بگردان قبله ات را سوي ما ، به نجوايي صدايم كن ، بدان آغوش

 

                من باز است ، براي درك آغوشم

 

                   شروع كن  ،  يك قدم با تو

 

                     تمام گام هاي مانده اش

 

                            با من  

 

 

 

شاید این جمعه بیاید شاید...

سالیان سال,ماهیان بی قرار,درمیان آبی  وسیع سفرهات

نشسته اند،سفره ای که وامدار عطر نام توست..............

سالیان سال،سروهای انتظار، دل به سبز بیکران سایه ات

 

 سپرده اند،سایه ای که روشن از گل حضور توست........

 

سالیان سال ، کودکان  این  دیار ، چشم را به شوق دیدنت

 

گشوده اند،حسرت تمام کهکشان شهاب توست...............

 

ای شکوه آسمان،

 

             ای سخاوت زمین،

 

                               یک جهان در آرزوی آفتاب توست

   اللهم عجل لولیک الفرج

آسمان تنگ ,زمين کوچک

 

شاعر و فرشته اي با هم  دوست  شدند.

 

فرشته پري به شاعر داد و شاعر،شعري به فرشته.

 

فرشته شعر شاعر را زمزمه کرد ودهانش مزه عشق گرفت.

 

شاعر پر فرشته را لاي دفتر شعرش گذاشت وشعرهايش بوي آسمان

 

گرفت خداگفت ديگرتمام شدديگرزندگي براي هردوتان دشوارمي شود.

 

 

 

زيرا شاعري که بوي آسمان را بشنود، زمين برايش کوچک است.

 

 

 

 و فرشته اي که مزه عشق را بچشد، آسمان برايش  تنگ  است.

 

 

 

یوسف زهرا

    

       سلام وصلوات بر گل نرگس

 

                       

                  عیدتون مبارک

 

 

داستان آمدنم

                                                                  

                                            

 

 

صدای پای خدا آمد 

 

 

فرشته ها شروع به نواختن کردند 

                      

خدا را تنها یک نفس شنیدم

 

هیاهوی عجیبی بود

 

 

فرشته ها یکی یکی دست بر شانه ام گذاشتند و به اتفاق از بعد زمان

 

 گذشتند

 

آن شب من و آسمان با هم گریستیم

 

خداوند با نوازشش بدرقه ام می کرد

 

برای آخرین بار نگاهمان به هم گره خورد

 

گویی کلمات لال شده بودند

 

این بار هم مثل همیشه خداوند قفل سکوت را شکست و گفت:

 

نترس و به من اعتماد کن ؛ من همیشه با تو هستم

 

چاره ای نبود باید می رفتم

 

آن سو آدم ها دلهایشان را چراغانی کرده بودند

 

 

و به هم شیرینی عشق تعارف می کردند

 

کاش آن شب سهم من را هم کنار می گذاشتند ؛

تا همیشه عاشق بمانم...

               

 

 

الان بیست و دو سال از اون موقعه گذشته ومن خیلی دلتنگتم...

 

زيادي به رقاصك عمرم اعتماد كردم...

 

دیر سالی ست، که  بی هیچ  هیمه و برگی در دلم آتشی به پاست

 

به تو نزدیکترینم

 

می دانم یک دوروزی دیگرازهمین شاخه ی لرزان حیات پرکشان سوی

 

تو می آیم باز            دوستت دارم  بسیار...

 

 

برام دعا کنید همونی بشم که خدام می خواد

 

منم براتون آرزو می کنم تيرگی هاتان در دل نور خاموش باد

 

 

 

 

به رود زمزمه گر گوش کن

 

                                که می خواند

 

                                            سرود رفتن و رفتن

 

                                                         و برنگشتن ها ..............

                                                           

 

   اینم یه کیک خوشمزه

         

همه به فردا دل بسته اند

 

 

هلال  ماه  که  هر شب جلوه ای تازه  دارد و هر وقت در آسمان پیدایش   بشود,

 

تنهایمان نمی گذارد و هرجا  که برویم  با ما می آید , ستاره ی قطبی  و مشتری

 

و سحابی هایی که محل تولد و مرگ  ستارگانند و هم  زمان, هم خیلی دور و هم

 

خیلی نزدیکند,

 

 

آفتابی که در لحظه های طلوع و غروبش به رنگ آمیزی آسمان مشغول می شود

 

و مثل نقاشی با حوصله, هر روز نقش تابلویی تازه می زند  

 

 

وحتی ابرهای سفیدو تیره ای که گاه دست به دست هم می دهند و تمام  آسمان

 

را می گیرند و گاه باد هر کدامشان را به گوشه ای پرت  می کند , 

 

 

همه به فردا دل بسته اند , به فردا امیدوارند.فردایی که مثل امروز  نیست  و در

 

آن  می توان به تغییرحال و روز دنیا  امید داشت.