تا  مشکتو  تو آب زدی  موجای  دریا  شد آروم

 

             تا رو به ساحل اومدی بغضی نشست توی گلوت

 

                  همون   دم  بود غربت  دنیا  شد   نصیبم

 

                  رو  لب   گل  کرد   ناله های  امن یجیبم

  

                  بلند  شو  بنگر  که   شمشیرارو   کشیدن

 

                  آخه   می دونن   بدون   تو   من   غریبم

  

                  ابوالفضل      ابوالفضل         ابوالفضل

 

                  دشمن با  داغ  اکبرم آتیش زده بر جگرم

 

                  حالا  شکسته  با غمت مثل  سر تو کمرم

 

                  روی  قلبم  دیگه  این زخم غم  می مونه

 

                  کمرم    دیگه   مثل  مادر خم   می مونه

 

                  می دونی چه فکری می سوزونه دلم رو

 

                  تو این فکرم خواهرم بی محرم می مونه

 

                  پاشو ببین توی حرم عزا خونه به پا شده

 

                  تا  آرزوی  کوفیان  با  کشتنت  روا شده

 

                  بدون  تو  توی  هر  خیمه  پا می گذارن

 

                  رد  پاهاشونو توی  آتیش  جا می گذارن

 

                  دیگه زینب  دستاشو  روی  سرمی گیره

 

                  پیش  چشماش  داغمورو دلها می گذارن

 

                  ابوالفضل       ابوالفضل        ابوالفضل